Gracias Concéntrico por premiar nuestra propuesta para el Paseo del Espolón construye una ficción urbana donde el caminar cotidiano se transforma en identidad colectiva.
Un sistema que reivindica el cuerpo como medida, validador y referencia absoluta de la arquitectura.
Architecture is not the tectonic mass, but the interval. A latent system that finds its ontological validation only through the motor impulse of the body.
La arquitectura no es la masa tectónica, sino el intervalo. Un sistema latente que encuentra su validación ontológica solo a través del impulso motor del cuerpo.
L'arquitectura no és la massa tectònica, sinó l'interval. Un sistema latent que troba la seva validació ontològica només a través de l'impuls motor del cos.
L'architecture n'est pas la masse tectonique, mais l'intervalle. Un système latent qui ne trouve sa validation ontologique qu'à travers l'impulsion motrice du corps.
Architektur ist nicht die tektonische Masse, sondern das Intervall. Ein latentes System, das seine ontologische Bestätigung erst durch den motorischen Impuls des Körpers findet.
Conceived and coordinated by Marc Zaragoza, the collective operates at the threshold where theoretical speculation converges with technical rigor. The intervention is fundamentally activated by the kinetic grammar of Wonderground (Tom Weksler and Roser Tutusaus). Their choreographic systems function as a live infrastructure, utilizing high-velocity precision to govern the tempo and flux of the void.
This kinetic force is housed within the tectonic environments defined by m-i-r-a arquitectura (Dori Sadan, Niccolò Marini, and Marga Ruiz). The project emerges from this horizontal synergy, supported by the conceptual subversion of Poética Beligerante (with Marga Ruiz), reclaiming the body as an active structural agent.
Currently, in collaboration with filmmaker Ignasi Castañé, the project develops a series of documentary screendance works in spaces under construction (WIP), drafting a cartographical record of the invisible.
Ideado y coordinado por Marc Zaragoza, el colectivo opera en el umbral donde la especulación teórica converge con el rigor técnico. La intervención es activada fundamentalmente por la gramática cinética de Wonderground (Tom Weksler y Roser Tutusaus). Sus sistemas coreográficos funcionan como una infraestructura viva que utiliza la precisión de alta velocidad para gobernar el flujo del vacío.
Esta fuerza cinética se aloja en los entornos tectónicos definidos por m-i-r-a arquitectura (Dori Sadan, Niccolò Marini y Marga Ruiz). El proyecto nace de esta sinergia horizontal, apoyada por la subversión conceptual de Poética Beligerante (con Marga Ruiz), reivindicando el cuerpo como agente estructural activo.
Actualmente, en colaboración con el cineasta Ignasi Castañé, el proyecto desarrolla una serie de trabajos de screendance documental en espacios en construcción, trazando un registro cartográfico de lo invisible.
Ideat i coordinat per Marc Zaragoza, el col·lectiu opera a l'umbral on l'especulació teòrica convergeix amb el rigor tècnic. La intervenció és activada fonamentalment per la gramàtica cinètica de Wonderground (Tom Weksler i Roser Tutusaus). Els seus sistemes coreogràfics funcionen com una infraestructura viva que utilitza la precisió d'alta velocitat per governar el flux del buit.
Aquesta força cinètica s'allotja en els entorns tectònics definits per m-i-r-a arquitectura (Dori Sadan, Niccolò Marini i Marga Ruiz). El projecte neix d'aquesta sinergia horitzontal, amb la subversió conceptual de Poética Beligerante (amb Marga Ruiz), reivindicant el cos com a agent estructural actiu.
Actualment, en col·laboració amb el cineasta Ignasi Castañé, el projecte desenvolupa una sèrie de treballs de screendance documental en espais en construcció, traçant un registre cartogràfic de l'invisible.
Conçu et coordonné par Marc Zaragoza, le collectif opère au seuil où la spéculation théorique converge avec la rigueur technique. L'intervention est fondamentalement activée par la grammaire cinétique de Wonderground (Tom Weksler et Roser Tutusaus). Leurs systèmes chorégraphiques fonctionnent comme une infrastructure vivante, utilisant la précision à haute vitesse pour régir le flux du vide.
Cette force cinétique est abritée au sein des environnements tectoniques définis par m-i-r-a arquitectura (Dori Sadan, Niccolò Marini et Marga Ruiz). Le projet émerge de cette synergie horizontale, soutenue par la subversion conceptuelle de Poética Beligerante (avec Marga Ruiz), revendiquant le corps comme agent structurel actif.
Actuellement, en collaboration avec le cinéaste Ignasi Castañé, le projet développe une série d'œuvres de vidéodanse documentaire dans des espaces en construction, traçant un registre cartographique de l'invisible.
Konzipiert und koordiniert von Marc Zaragoza, agiert das Kollektiv an der Schnittstelle, wo theoretische Spekulation auf technische Präzision trifft. Die Intervention wird primär durch die kinetische Grammatik von Wonderground (Tom Weksler und Roser Tutusaus) aktiviert. Ihre choreografischen Systeme fungieren als lebendige Infrastruktur, die mit Hochgeschwindigkeitspräzision den Fluss des Leerraums steuert.
Diese kinetische Kraft ist in den tektonischen Umgebungen von m-i-r-a arquitectura (Dori Sadan, Niccolò Marini und Marga Ruiz) eingebettet. Das Projekt entsteht aus dieser horizontalen Synergie, unterstützt durch die konzeptionelle Subversion von Poética Beligerante (mit Marga Ruiz), die den Körper als aktiven strukturellen Akteur zurückfordert.
Derzeit entwickelt das Projekt in Zusammenarbeit mit dem Filmemacher Ignasi Castañé eine Reihe von dokumentarischen Tanzvideos in Baustellen-Räumen und zeichnet so eine kartografische Aufzeichnung des Unsichtbaren.
由 Marc Zaragoza 构思并协调,该集体活跃于理论思辨与技术严谨性相融合的边缘。干预行动主要由 Wonderground(Tom Weksler 与 Roser Tutusaus)的动力语法激活。他们的编舞系统作为一种动态基础设施,利用高速精准性来管控空间的节奏与流动。